در روز جمعه ۸ مهر سال ۱۴۰۱ زاهدان خونین شد.
سی و سومین هفته کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" اعتصاب غذای جمعی از زندانیان در ۲۱ زندان کشور در آستانه دومین سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱، قتل ژینا امینی و با گرامیداشت ششمین سالگرد سه هموطن کُرد (رامین_حسین‌پناهی، لقمان_مرادی و زانیار_مرادی) که توسط حکومت اعدامی، در سال۱۳۹۷ حلق‌آویز شدند و پیکر آنها هیچ وقت به خانواده تحویل داده نشد
در مرداد و شهریور سال ۱۳۶۷ شمسی هزاران زندانی سیاسی در زندان های کشور توسط جمهوری اسلامی به دار کشیده شدند و یک جنایت تاریخی را مرتکب شدند.
هشدار! این تماس از زندان لاکان رشت است، شنیدن این فایل صوتی ممکن است برای شما ناراحت کننده باشد!
زندانیان کارزار سهشنبههای نه به اعدام برای بیست‌وششمین هفته در ۱۶ زندان از جمله زندان اوین (بندزنان، بند ۴، بند۶، بند۸)، زندان قزلحصار (واحد۳، واحد۴)، زندان مرکزی کرج، زندان خرم‌آباد، زندان تبریز (بند زنان)، زندان اردبیل، زندان قائم‌شهر، زندان خوی، زندان نقده، زندان سقز، زندان مشهد، زندان ارومیه، زندان مریوان، زندان کامیاران, زندان بانه و زندان سلماس، دست به اعتصاب غذا زدند و خواهان لغو کامل اعدام و شکنجه در ایران شدند.
بیست و چهار سال از خاموشی شاعر بزرگ آزادی و انسان، احمد شاملو، می‌گذرد اما جان خروشان او در تار و پود شعرهای پُرشور و امیدآفرین و اندیشه‌ی ارجمند و انسان‌مدارش جاری‌ست و تاهنوز به بانگ بلند غریو غرّای آزادی را به لبان برآماسیده گل سرخی پرتاب می‌کند. او که روزگار بی‌قرارش را در کشاکش با دو استبداد زیسته بود، به پشت‌داریِ مردم هرگز سرِ تمکین و طاعت در برابر هیچ قدرتی فرود نیاورد چه ازآن‌گونه که خود سروده بود: عدو نه! که انکار خودکامگان دوران بود.
متن کامل بیانیه کانون نویسندگان ایران در لینک زیر
سی نفر از بند زنان اوین!
بیست و پنج نفر از بند چهار اوین!
سی نفر از بند هشت اوین!
محمد خاتمی در همدان (۵ مرداد ۱۳۷۸) گفت: «آنچه پیش آمد (اعتراضات دانشجویان)، حادثهٔ ساده‌ای نبود؛ تلاشی بود برای مرزشکنی و برای ابراز کینه‌توزی علیه نظام... در واقع این شورش، نه تنها یک اقدام ضد امنیتی بود بلکه اعلام جنگی بود به رئیس‌جمهور و شعارهای او. به یاری خداوند این بلوا خاموش شد.»
