سلام مردم ایران
من محراب عبداللهزاده هستم. صدای من را از زندان مرکزی ارومیه میشنوید. و شاید این آخرین باری باشد که صدایم را میشنوید.
من را در اعتراضات سال ۱۴۰۱ توسط سپاه در ارومیه دستگیر کردند. ۲۵ ساله بودم که زندانی شدم. از همان روز اول بازداشت، با شکنجه و تهدید از من اعترافاتی گرفتند که همه کذب بود. هیچکدام از اتهامهایی که به من نسبت دادند حقیقت ندارد. این را خودشان هم میدانند. من بیگناهم. ...
نگذارید به ناحق طناب دار را به گردن من بیندازند. نگذارید پدر و مادر پیرم داغدار شوند.
اکنون دههاهزار بازداشتی اعتراضات اخیر زیر فشار و شکنجه قرار دارند و برای صدور احکام اعدام و زندانهای سنگین برای آنها برنامهریزی میشود. ما به همه مجامع بینالمللی برای اقدام فوری برای نجات این زندانیان فراخوان میدهیم. در همین حال از ابتدای بهمن ماه تا کنون بیش از ۳۰۰ زندانی شامل ۳ زن به دار آویخته شدهاند.
تجمع اعتراضی بازنشستگان کرمانشاه مقابل سازمان تامین اجتماعی، یکشنبه ۲۶ بهمن با شعارهای:
فریاد ، فریاد ، از اینهمه بیداد
ظلم و ستم فراوان، ما را کشاند خیابان
سفره ی بی نان ما، رنگین شد از خون ما
قتل عام معترض، محکومست، محکومست
بازماندگان دی ماه، همدردیم، همدردیم
نان میخواستیم ،منزلت، رگبار بستن به ملت
همبستگی اتحاد، پایان ظلم و بیداد
مذاکره یا کشتار، اوضاع اینه ستم کار
به کدام درد گریه کنیم؟
به اینکه کودک کار بودی و نانآور خانواده؟
به اینکه مادر نداشتی و پدرت معلول بود؟
یا به اینکه اصلا نفهمیدی کودکی چیست و نشکفته پژمرده شدی؟
جواد کاظمی، ۱۳ ساله،
۱۸ دیماه ساعت ۱۰ شب
در حصارک پایینِ اسلامشهر
با شلیک سه گلوله توسط نیروهای حکومتی کشته شد.
منبع : کانال تلگرامی "شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران"
- نامهایی که تکرارشان خواهیم کرد تا روز دادخواهی. نوشتن این فهرست آسان نیست. هر اسم با مکث میآید، بغضی بالا میزند و بعد دردی میماند که کشنده است.
- اینها کودک بودند؛ زندگی داشتند، شیطنت داشتند و رؤیا داشتند، اما دستهایی تصمیم گرفتند که زندگیشان قابل حذف است.
- این فهرست آرشیو مرگ نیست؛ کیفرخواستی است علیه سیستمی که کودک را نه صاحب زندگی، که مانعی برای بقای خود میبیند.
- اما ما ایستادهایم؛ در کنار خانوادهها، در کنار مادران و پدرانی که از دل سوگ، دادخواهی را برگزیدند، و در کنار دانشآموزانی که دیگر فقط «دانشآموز» نیستند، بلکه دادخواهان خون دوستانشاناند.
منبع : شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
تجمع امروز با یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان دیماه آغاز و یاد عزیزان از دست رفته گرامی داشته شد.
تجمع در اعتراض به فقرو تنگدستی، در اعتراض به تورم و گرانی، اعتراض به دستمزد های چندین برابر زیر خط فقر، اعتراض به فضای کشتار، رعب و وحشت، اعتراض به دزدی و غارت و چپاول ثروت جامعه، اعتراض به فساد و تبعیض و نابرابری، اعتراض به ستم و استثمار.
داشتن نان، کار، آزادی، رفاه آسایش و امنیت، خوشبختی و زندگی شایسته حق ماست!
محمد سعیدی ابواسحاقی، معلم و هنرمند اهل لردگان به همراه خواننده بختیاری روشن دل؛ موسا موسوی، آوازی را با نام «مادران غمناک» برای همدردی با خانواده های سوگوار منتشر کردند.
محمد سعیدی یک فعال صنفی و معلم است که بهخاطر حمایت از اعتراضات مردمی ۱۴۰۱ (بهویژه جنبش «زن، زندگی، آزادی» و دیدار با خانوادههای قربانیان اعتراضات) تحت پیگرد بود و حکم به اخراج دائم از آموزش و پرورش گرفت.
منبع: شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
نشانی کانال تلگرامی شورا: 🆔 @kashowra
