آبان ادامه دارد،
حتی اگر شب و روز
بر ما گلوله بارد.
ما لازم میدانیم به احکام اعدام صادرشده توسط قاضی مرگ، «صلواتی»، برای بسیاری از هموطنانمان در این سالها، بهویژه برای معترضان آبان ۱۳۹۸، اشاره کنیم؛ احکامی که اجرای آنها برای چند تن از معترضان، با همت جمعی و فریاد میلیونی شما هموطنان، در نهایت متوقف شد. البته این قاضی دشمن حقوق بشر به کار خود در دستگاه قضایی ادامه داد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به امثال این قضات دشمن حقوق بشر هشدار میدهد که روز داوری درباره عملکرد آنها دور نیست و در آن روز، بهانهای برای شانه خالی کردن از مسئولیت خود نخواهند داشت.
در هفتهای که گذشت، حکم اعدام پیمان فرحآور در اجرای احکام زندان لاکان رشت به وی ابلاغ شد که خطر اجرای آن بسیار زیاد است. همچنین استبداد حاکم برای دو زندانی سیاسی و از بازداشتشدگان قیام دیماه ۱۴۰۴، محمدمهدی پارسا در اهواز و امید جانمی در زرینشهر اصفهان، حکم اعدام صادر کرد؛ اقدامی در استمرار سرکوب و کشتار معترضان با هدف ایجاد رعب و وحشت در جامعه.
از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون، بیش از ۶۰۷ زندانی، از جمله ۲۱ زن زندانی اعدام شدهاند؛ آماری هولناک که ابعاد گسترده ماشین اعدام و سرکوب را نشان میدهد.
در جنایتی دیگر، پیمان صالحی، شهروند کُرد اهل بوکان و برنامهنویس ساکن تهران، در ۱۸ آبان توسط اداره اطلاعات تهران بازداشت شد و دو روز بعد، پیکر بیجان او با آثار ضرب و جرح و شکنجه تحویل خانوادهاش گردید. این میزان از خشونت حکومتی، بار دیگر ضرورت پاسخگویی و پایان دادن به سرکوب، خشونت و قتلهای خودسرانه علیه شهروندان را یادآوری میکند.
با وجود سرکوب و اعدام، ما شاهد مقاومت و همبستگی باشکوه علیه اعدام هستیم. از همین هفته، در زندان نورآباد ممسنی در استان فارس، جمعی از زندانیان به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند.
در اقدامی دیگر، برخی تشکلهای صنفی فرهنگیان و بازنشستگان با صدور بیانیههایی با کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اعلام همبستگی کردند و صدای نه به اعدام را در جامعه بلندتر کردند. بازنشستگان شریف و مقاوم در شهرهای رشت، شوش، تهران و... نیز صدای نه به اعدام را در خیابان فریاد زدند.
ما از همه اقشار مردم، تشکلهای صنفی، کارگران و فعالان سیاسی و مدنی دعوت میکنیم به این کارزار بپیوندند. امیدواریم هر ایرانی عضوی از این حرکت جمعی علیه اعدام شود.










