"علی اکبر عزیزم
اگر مرا خفه کردند،
نعره مرا نمی توانند خفه کنند.
یادت باشد بعد از مرگ نیز
فریاد خواهم کشید.
فدایت بشوم"
"علی اکبر عزیزم
اگر مرا خفه کردند،
نعره مرا نمی توانند خفه کنند.
یادت باشد بعد از مرگ نیز
فریاد خواهم کشید.
فدایت بشوم"
در طی موج بازداشتهای اخیر که در کمتر از دو هفته گذشته اتفاق افتاده، دستکم 70 شهروند کرد در شهرهای مختلف کردستان توسط نیروهای امنیتی دستگیر و به مکانهای نامعلوم منتقل شدهاند. از سرنوشت و وضعیت سلامتی آنان اطلاعی در دست نیست صدای جانهای در خطر باشیم؛ جانهایی که احتمالا در زیر شکنجهاند و چشم امیدشان به ما دوخته شده است.
آرش صادقی: "توماج عزیز، نام تو با مقاومت گره خورده است؛ مثل شعلهای که در تاریکی خاموش نمیشود.صدای تو، حتی در سکوت دیوارهای زندان،همچنان زنده است و به ما یادآوری میکند که برای آزادی و عدالت باید مقاومت کرد."
حتی یک روز اسارت حق توماج نیست!
آزادش کنید!
اعضای “کارزار سهشنبههای نه به اعدام" اکنون بیش از ۸ ماه است که سهشنبه هر هفته دست به اعتصاب غذا میزنند و در مقابل احکام غیرانسانی اعدام مقاومت میکنند.
این کارزار که از بهمن ۱۴۰۲ از زندان قزلحصار شروع شده، با مقاومت و پایداری زندانیان اعتصابکننده تا به امروز، به ۲۲ زندان مختلف گسترش یافته است.
هدف این کارزار مقابله با احکام غیرانسانی اعدام و لغو آن در ایران است و در این مدت تلاش کرده است صدای زندانیان زیر حکم اعدام فارغ از هر نوع اتهامی باشد.
در روز جمعه ۸ مهر سال ۱۴۰۱ زاهدان خونین شد.
سی و سومین هفته کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" اعتصاب غذای جمعی از زندانیان در ۲۱ زندان کشور در آستانه دومین سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱، قتل ژینا امینی و با گرامیداشت ششمین سالگرد سه هموطن کُرد (رامین_حسینپناهی، لقمان_مرادی و زانیار_مرادی) که توسط حکومت اعدامی، در سال۱۳۹۷ حلقآویز شدند و پیکر آنها هیچ وقت به خانواده تحویل داده نشد
در مرداد و شهریور سال ۱۳۶۷ شمسی هزاران زندانی سیاسی در زندان های کشور توسط جمهوری اسلامی به دار کشیده شدند و یک جنایت تاریخی را مرتکب شدند.
هشدار! این تماس از زندان لاکان رشت است، شنیدن این فایل صوتی ممکن است برای شما ناراحت کننده باشد!
زندانیان کارزار سهشنبههای نه به اعدام برای بیستوششمین هفته در ۱۶ زندان از جمله زندان اوین (بندزنان، بند ۴، بند۶، بند۸)، زندان قزلحصار (واحد۳، واحد۴)، زندان مرکزی کرج، زندان خرمآباد، زندان تبریز (بند زنان)، زندان اردبیل، زندان قائمشهر، زندان خوی، زندان نقده، زندان سقز، زندان مشهد، زندان ارومیه، زندان مریوان، زندان کامیاران, زندان بانه و زندان سلماس، دست به اعتصاب غذا زدند و خواهان لغو کامل اعدام و شکنجه در ایران شدند.
بیست و چهار سال از خاموشی شاعر بزرگ آزادی و انسان، احمد شاملو، میگذرد اما جان خروشان او در تار و پود شعرهای پُرشور و امیدآفرین و اندیشهی ارجمند و انسانمدارش جاریست و تاهنوز به بانگ بلند غریو غرّای آزادی را به لبان برآماسیده گل سرخی پرتاب میکند. او که روزگار بیقرارش را در کشاکش با دو استبداد زیسته بود، به پشتداریِ مردم هرگز سرِ تمکین و طاعت در برابر هیچ قدرتی فرود نیاورد چه ازآنگونه که خود سروده بود: عدو نه! که انکار خودکامگان دوران بود.
متن کامل بیانیه کانون نویسندگان ایران در لینک زیر
سی نفر از بند زنان اوین!
بیست و پنج نفر از بند چهار اوین!
سی نفر از بند هشت اوین!
محمد خاتمی در همدان (۵ مرداد ۱۳۷۸) گفت: «آنچه پیش آمد (اعتراضات دانشجویان)، حادثهٔ سادهای نبود؛ تلاشی بود برای مرزشکنی و برای ابراز کینهتوزی علیه نظام... در واقع این شورش، نه تنها یک اقدام ضد امنیتی بود بلکه اعلام جنگی بود به رئیسجمهور و شعارهای او. به یاری خداوند این بلوا خاموش شد.»
نرگس محمدی :«یک ساعت پیش یکی دیگر از دختران ایران “دینا قالیباف” با تن کبود و روایت آزار جنسی وارد بند زنان زندان اوین شد»... مردم آگاه ایران من از تک تک شما و تمام اقشار، اصناف، هنرمندان، روشنفکران، کارگران، معلمان و دانشجویان در داخل و خارج از کشور میخواهم علیه جنگ، تعرض، تجاوز و ضرب و شتم زنان، یکسره فریاد شوید.»
منبع : "شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران"
صدایشان باشیم!
اما مبارزه و مقاومت ادامه دارد!
در حال حاضر دستکم دوازده زندانی که با اتهامات سیاسی یا امنیتی به اعدام محکوم شده اند در خطر جدی است. صدایشان باشیم!
محسن مظلوم، پژمان فاتحی، وفا آذربار، محمد (هژیر) فرامرزی، انور خضری، کامران شیخه، فرهاد سلیمی، خسرو بشارت، رضا رسایی، فرشید حسن زهی، منصور دهمرده و مجاهد کورکور
وفا آذربار
محمد فرامرزی
رضا رسایی
محسن مظلوم
مجاهد کورکور
منصور دهمردە
فرشید حسین زهی
پژمان فاتحی
۱۷۶ اعدام، ۲۵۴ سوختبر، ۸۲ تن شهروند عادی با شلیک مستقیم مامورین، ۱۴ تن غرق شدگی در هوتگ،آبگیر،رودخانه و… ۳ تن در سایه عدم رسیدگی پزشکی در زندان.
ایضا در سال ۲۰۲۲ هم دستکم ۵۰۱ بلوچ توسط مامورین جمهوری اسلامی و یا در اثر سیاسیت های جمهوری اسلامی کشته شدهاند به تعبیری در دو سال گذشته میلادی دستکم ۱۰۳۰ تن بلوچ (احراز هویت شده) کشته شده اند.
یکی از اهداف این روز افزایش حمایت از کودکانی است که بهخاطر وقوع جنگها والدین خود را از دست داده اند. التیام آسیبهای روحی، ایجاد سرپناه امن، افزایش امکانات آموزشی و بهداشتی برای این کودکان از دیگر اهداف این روز است.